Archive for the ‘szkoły tańca’ Category

Taniec integracyjny

Taniec integracyjny

Taniec integracyjny jest to specyficzny rodzaj tańca, który wykonuje się, gdy jedna z osób jest na wózku inwalidzkim. W turniejach między pełnosprawnymi i niepełnosprawnymi nie ma praktycznie różnicy. Turnieje tańca integracyjnego rozgrywają się w najróżniejszych stylach tanecznych, z tym, że zawodnicy podzieleni są na dwie klasy. Klasa pierwsza obejmuje osoby na wózkach, które mają ograniczoną sprawność ruchową górnej części ciała a klasa druga to osoby, które ograniczonej sprawności ruchowej górnej części ciała nie mają. Tańczących dzielimy również jeszcze ze względu na partnera. Wtedy jest zespół combi, kiedy jedna osoba jest na wózku i duo, kiedy obydwie osoby tańczą na wózkach. Kolejnym podziałem jaki zaprezentujemy to podział ze względu na zaawansowanie. Klasa promotion to pary początkujące a top zaawansowane. Jeżeli chodzi o tańce standardowe to można tańczyć walca, tango, walca wiedeńskiego, fokstrot oraz quickstep. Tańce latynoamerykańskie jakie możemy wykonywać to samba, chacha, rumba, paso doble oraz jive.

Taniec jazzowy

Taniec jazzowy

Jazz jest to taniec zapoczątkowany na przełomie osiemnastego i dziewiętnastego wieku. Nawiązuje do różnych gatunków tańca takich jak taniec współczesny, modern dance i przede wszystkim balet. Początki tego tańca były bardzo trudne, nie przyjęto go ze zbyt wielkim zaangażowaniem na początku dziewiętnastego wieku. W tym czasie na deskach dominował balet i ciężko było się przez niego przebić. Jednak taniec ten doczekał się swojego przełomu pod koniec pierwszej połowy dwudziestego wieku. Stało się tak, ponieważ zaczęła się przebijać na światło dzienne muzyka jazzowa. Jak się później okazało jazz został przyjęty przez ludzi z wielką ekspresją i radością. Stało się tak, ponieważ pozwala na swobodę ruchu i improwizację w tańcu. Choć jazz opiera się na balecie jest pozbawiony wielu ograniczeń. Charakterystyczną cechą jazzu jest ruch poszczególnych partii ciała niezależnie od innych. Jazz ogólnie jest tańcem bardzo lekkim i niezależnym tak samo zresztą jak współczesny czy modern Dance, ale wymaga od tancerza wielkiej pracy.

Martha Graham

Martha Graham

Martha Graham urodziła się jedenastego maja tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego czwartego roku a zmarła pierwszego kwietnia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego pierwszego roku. Była amerykańską choreografką, tancerką i pedagogiem. Uważano ją za jedną z najważniejszych osób, które były prekursorami współczesnego tańca. Martha taniec zaczynała od obserwacji własnych ruchów. Swoje działanie opierała na wysiłku, wiedziała, że to doprowadzi ją do sukcesu. To dzięki niej powstały elewacje, czyli sposób unoszenia korpusu w siadzie i na stojąco. To właśnie Martha Graham zauważyła jak ważny w tańcu jest oddech, przywiązała do niego dużą wagę, zakładając, ze ruchy i gesty stanowią jego kontynuację. Dzięki temu podporządkowaniu są płynne i miarowe. Martha stworzyła własną filozofię tańca. Zauważyła, że taniec musi być tym, co siedzi w środku, w nas. Musi składać się z naszych uczuć i przeżyć, dzięki czemu staje się emanacją ludzkiej istoty i tego co w niej ukryte. Dążyła do wyeksponowania ruchu oczyszczenia go ze złej ornamentyki.

Isadora Duncan

Isadora Duncan

Isadora Duncan, a właściwie Dora Angela Duncanon urodziła się dwudziestego szóstego maja tysiąc osiemset siedemdziesiątego siódmego roku w San Fransisco. Zasłynęła jako amerykańska tancerka. Isadora wyróżniała się spośród tłumów ćwiczących taniec tym, ze tworzyła swój oryginalny, niepowtarzalny styl oparty na własnej filozofii. Inspirację czerpała z nowych tendencji tańczenia modern, którego była pionierką. Wyznawała zasadę wyrazu wolnej myśli w tańcu, nie dała się pokonać żadnym ograniczeniom, które wciąż jej narzucano z tańca klasycznego. Swój ślad na świecie pozostawiła ogromny, nie tylko w dziedzinie tańca i przyszłej sztuki scenicznej, ale też zmieniła wygląd następnych pokoleń tancerzy. Isadora tańczyła w greckiej tunice, boso i z rozpuszczonymi włosami. Odrzuciła więc tutu i baletki, co było szokującą innowacją dla tamtej publiczności. Do niej także należy pokazanie się na scenie w obcisłym trykocie, żadna z tancerek wcześniej tego nie dokonała. I choć wydaje się to niedużym osiągnięciem, zmieniło całą historię tańca.

Piruet

Piruet

Piruety są obecne nie tylko w tańcu. Znajdziemy je również w łyżwiarstwie, wrotkarstwie i gimnastyce. W tańcu piruet jest to inaczej obrót wokół własnej osi, który wykonują tancerze. Ruch ten wykonywany jest z różnych pozycji. Pierwszą wykonawczynią piruetu była tancerka klasyczna z epoki oświecenia Anna Hainel. Była ona Niemką. Piruet w gimnastyce jest dokładnie tym samym co w tańcu. Polega na obrocie wokół własnej osi, bardzo często jednak tutaj wykonywane są za pomocą różnych przyrządów. Na konkursach i pokazach najbardziej punktowane są piruety od dołu do góry. Bardzo dobrze też, jeżeli tancerz lub zawodnik wykonuje te obroty w dwie strony. W łyżwiarstwie natomiast piruety są wręcz wymagane. Dobrzy wykonany piruet jest zrobiony w miejscu, ilość obrotów uzależniona jest od kategorii wiekowej w jakiej się występuje. Ze względu na pozycję wyróżniamy piruety: stany, z odchyleniem tułowia, siadany, z pozycji wagi. Kobiety wykonują także piruety w pozycji Biellman. Innym podziałem jaki znamy jest podział ze względu na kierunek obrotów.

Choreografia

Choreografia

Choreografia jest to ułożenie układu tanecznego, ale też układu walki czy pokazu, który ma zadowolić widza i zachęcić go do dalszego oglądania pokazu tego i każdego kolejnego. Nie jest łatwo stworzyć choreografię, która zaprze dech w piersiach wszystkim, ale taką która trafi do wielu serc wcale nie tak trudno. W choreografii używa się specjalnego systemu notacji, który zna każdy wykształcony profesjonalny choreograf. Jest na świecie wielu utalentowanych choreografów, którzy codziennie podejmują się ryzyka stworzenia czegoś pięknego i trafiającego w nasze dusze. Najsłynniejsi z nich to: Serge Lifar, George Balanchine, Wacław Niżyński, Michaił Fokin, Maurice Bejart i sławna choreografka naszych czasów Farah Khan. Farah Khan jest indyjską artystką, w dwutysięcznym czwartym roku ułożyła choreografię do filmu: „Jestem przy Tobie”. Polscy choreografowie, którzy zasłynęli na świecie to także Agustin Egurrola, Jerzy Wójcik, Piotr Galiński, Anna Grabka, Elżbieta Niewiadomska, Jerzy Wójcik, Lena Szurmiej i inni.

Moja sukienka

Moja sukienka

Strój, jaki mają na sobie tancerze jest niezwykle ważnym elementem całości występu. Na konkursach i pokazach w zależności od wykonywanego tańca kobiety ubierają się inaczej, ale mężczyźni też. Do tańców towarzyskich, wolniejszych, bardziej eleganckich, takich jak walc angielski należy ubrać się bardziej elegancko, ponieważ podkreślamy tym wystawność tańca, ale też efektowność naszego działania. Wbrew pozorom strój jest bardzo ważnym elementem całości, nie możemy więc ubrać się byle jak do pokazu. Tańcząc szybsze choreografie w stylach takich jak hip hop czy jazz ubieramy się luźniej i tak, aby czuć się komfortowo. Taki strój zapewnia nam komfort tańca, nic nas nie uciska i nie boimy się, że po prostu ubranie pęknie. Wyobraźmy sobie chłopaka tańczącego hip hop w garniturze, sprawdzającego co chwilę stan swojego krawata. Nie jest to możliwe. W tańcu chodzi o oddanie uczuć, wiec musi nam być nie tylko wygodnie ale też naszym strojem musimy oddać kawałek siebie. Nie jest to zadanie proste, ale jest do wykonania.

Buty do tańca

Buty do tańca

Często zastanawiamy się jakie obuwie założyć do tańca. Nie jest to tylko pytanie gdy idziemy na kurs, ale też na pokazy tańca. W zależności od tego co tańczymy, wybieramy inny rodzaj obuwia. Buty, które idealnie nadają się na kursy tańca to balerinki, ale też adidasy czy inne wygodne obuwie. W przypadku mężczyzn polecamy jednak pantofle. Nie możemy do nauki tańca założyć butów ciężkich i obuchowych, ponieważ po pierwsze, gdy podepczemy kogoś będzie go bardzo bolało, po drugie często boimy się wykonać krok w kierunku takiej osoby. Osoba tańcząca ma być wolna, dlaczego wiec jej stopy nie mogą takie być? Jeżeli chodzi o balet, buciki są przystosowane do tego tańca. Balet tańczy się na palcach, dlatego baletki są wiązane, muszą się trzymać dobrze stopy. W przypadku tańców towarzyskich dla kobiet najlepsze są buty na obcasie, mniejszym lub większym, ale obcas jest wymagany, dodaje tu uroku do całości. Tak samo jest z makijażem, który odpowiednio dobrany podkreśla tak ważną mimikę twarzy tancerki.

Moje marzenia

Moje marzenia

Błędem często popełnianym przez rodziców jest wysyłanie dzieci na kursy tańca, bo oni kiedyś sami o tym marzyli. Rodzice bardzo często zapominają o tym, że to od dziecka ma wypłynąć zainteresowanie i to ono powinno określić co chce robić i dlaczego. Nie ma sensu spełniać swoich marzeń kosztem dziecka. To, że my kiedyś marzyliśmy o karierze tancerza nie znaczy, że mamy zmuszać nasze dziecko. Każdy z nas jest inny, ma swoje marzenia i nie może ich realizować poprzez kogoś innego, a już na pewno nie zmuszać do tego dziecka. Każdy maluch nie czerpiąc przyjemności z nauki tańca znienawidzi to zajęcie. To niewiarygodne do czego mogą posunąć się rodzice aby zrealizować swoje pragnienia. Każdy instruktor tańca widząc dziecko, które po prostu nie ma predyspozycji do tańca powinien zareagować, szczególnie gdy widzi, że maluch jest zmuszany do chodzenia na lekcje. Nie ma sensu nikogo do niczego zmuszać, ani tym bardziej robić z nim czegoś na siłę, bo tak się po prostu nie da i nie ma to zarazem najmniejszego sensu.

Dlaczego tańczymy?

Dlaczego tańczymy?

Taniec dla wielu z nas jest pasją życiową, dla innych grup mógłby nie istnieć, ale są też tacy, którzy nie tańczą ale lubią patrzeć na taniec innych. Tańczymy aby pozbyć się negatywnej energii, wydobyć ze swojej duszy piękno oraz zostawić w tym tańcu kawałek siebie. Taki podział jest jak najbardziej właściwy, ponieważ oddajemy przez taniec to co w nas niedobre i możemy przez to czuć się oczyszczeni i szczęśliwsi. Niektórzy tańczą dla sławy, inni, bo taka jest ich praca. Jednak najpiękniejszy taniec wypływa z naszej duszy, sprawia, że czujemy się lekko i przyjemnie. Wielu z nas tańczyć zaczyna jako dzieci, potem rozwijają się, aż w końcu zdobywają predyspozycje do nauki tańca innych osób. Nie ma chyba nic wspanialszego niż możliwość nauki innych osób czegoś, co się kocha i czym się pasjonuje. Jest jednak wiele dzieci, które chcą uczestniczyć w takiej nauce tańca a nie mogą. Kursy nie są najtańsze, a niektórych rodziców po prostu na to nie stać. Podobno z każdej sytuacji można wybrnąć, ale chcąc uciec od czegoś takiego potrzeba wielu prób.