Archive for the ‘taniec towarzyski’ Category

Czy breakdance może tańczyć każdy

Czy breakdance może tańczyć każdy

To pytanie zadaje sobie wielu młodych ludzi. W związku z rozwojem kultury Hip-hopu breakdance stał się bardzo popularny. W latach osiemdziesiątych cieszył się największym uznaniem ale i teraz ten styl ma wielu zwolenników. Dzieje się tak z naturalnych przyczyn. W każdej kolejnej dekadzie wracają sentymenty do poprzednich okresów w dziejach ludzkości a teraz pojawiły się sentymenty dla lat osiemdziesiątych. Breakdance może tańczyć każdy choć sukces w tej dziedzinie jest uzależniony od wielu czynników. Nie wystarcza jedynie chęć by tańczyć. Nauka tego stylu trudna a ćwiczenia są wymagające. Młody człowiek powinien jednak poradzić sobie z wyzwaniami jakie stawia przed nim styl breakdance. Zachętą do ćwiczeń może być pewna dowolność na jaką można sobie pozwolić wykonując break. Taniec zwykle uznawany jest za zajęcie mało męskie. Nie dotyczy to breakdance. Ponieważ jest to raczej rodzaj sportu niż tańca nie powinieneś bać się śmieszności. Poza tym ten rodzaj ruchu bardzo dobrze wpływa na rozwój mięśni i kośćca dlatego jest polecany ludziom młodym. Taniec wykonywany jest przy akompaniamencie muzyki, która należy do jednego z ulubionych młodzieżowych stylów, mam tu na myśli muzykę disco i rap.

Co jest z tym tańcem nie tak

Co jest z tym tańcem nie tak

Nigdy nie podobał mi się breakdance. Nie wiedziałem o co tam chodzi. Czy to już wojna gangów czy jeszcze taniec. Widząc na ulicach grupę tancerzy przy macie wolałem przejść na druga stronę ulicy. Moim zdaniem ten styl tylko promował zachowania agresywne. Te wszystkie figury przypominały raczej zmagania na ringu niż na parkiecie. Nie mogłem uwierzyć, że coś takiego ktoś określił tańcem. Nawet jeśli to taniec, to wyjątkowo nieciekawy wizualnie. Zresztą tak samo jak ludzie uprawiający go. Standardem jest tu ubiór sportowy. Jakiś dres lub przynajmniej bluza z kapturem. Jak ci tancerze wyglądają nawet trudno dostrzec. Na głowach mają kaptury a poruszają się bardzo szybko. Nie dostrzegam w tym nic pięknego ani interesującego. Mówią, że to jakaś forma przekazu. Jeśli tak to do mnie ona nie dociera. Dziwię się, że ktoś nazwał to tańcem. Te dziwne przewroty i podskoki raczej się z tym nie kojarzą. Można to raczej wziąć za trening sportowy. Naprawdę nie znajduję w tym żadnych znanych mi elementów tańca. Może ten styl na swoje źródła w technice cyrkowej? Popisy tancerzy wyglądają na element występów cyrkowych. Na cyrkowej arenie powinno być ich miejsce a nie na parkiecie tanecznym.

Moja miłość, moja pasja

Moja miłość, moja pasja

Nie mogę powiedzieć kiedy właściwie narodziła się moja miłość do stylu break. Na początku fascynowała mnie sama technika i sprawność tancerzy. Patrząc na nich zawsze wyobrażałem sobie siebie na ich miejscu. Nie byłem ani dobrym tancerzem ani specjalnie wysportowanym nastolatkiem. jednak bardzo chciałem tańczyć break. Okazało się to bardzo trudnym zadaniem. Nie miałem wystarczająco sprawnych mięśni nóg i rąk. Musiałem zacząć ćwiczenia, by móc w ogóle wejść na parkiet. Na szczęście okazało się, że pasja była silniejsza niż lęk przed treningiem. Dziś jestem doświadczonym tancerzem ale z sentymentem wspominam trudne początki. W dalszy ciągu towarzyszy mi ta sama pasja i te jest świetne. By dobrze prezentować się na parkiecie musiałem zrezygnować z pewnych złych nawyków, takich jak spędzanie popołudni i wieczorów przed telewizorem. Nie było to jednak wielkie wyrzeczenia. Okres przed poznaniem break’a kojarzy mi się z jedna wielką nudą i beznadzieją przerywaną wyprawami na hamburgera lub do dyskoteki by pogapić się na dziewczyny. Teraz idę potańczyć a dziewczyny patrzą na mnie. Nie jestem już frajerem podpierającym ściany, marzącym by znaleźć się na parkiecie. Teraz czuję się silny i pewny siebie.

Czy filozofia może być groźna

Czy filozofia może być groźna

Taniec breakdance zwany tez mowa ciała jest swego rodzaju filozofią. Nie jest to jednak w żadnym razie filozofia groźna. Nieprawdą jest, że break ma korzenie gangsterskie. Po prostu narodził się w biednej dzielnicy Nowego Jorku a potem zrobił oszałamiającą karierę na całym świecie. Jest to związane nie tylko z brakiem sztywnych reguł rządzących innymi rodzajami tańca. Młodzi ludzie uprawiający break widzą w nim możliwość wyrażenia samego siebie. Poprzez układy i gesty mogą przekazywać różnego rodzaju przesłania o charakterze uniwersalnym. Publiczność oglądająca popisy tańca breakdance nie składa się z specjalnie wyselekcjonowanych osób. Odbiorcą może być każdy a stopień zaawansowania i wiedzy tanecznej nie jest zasadniczym elementem, który ma znaczenie przy braniu pod uwagę opinii o tancerzu. Tak jak nie ma znaczenia wykształcenie i poziom wiedzy o tańcu przy dokonywaniu oceny a liczy się tylko indywidualna opinia tak i tancerzem breakdance może być każdy. Nie ma ścisłych reguł zabraniających lub utrudniających dostęp osobom chcącym nauczyć się tego stylu tańca. To także zasadniczo odróżnia breakdance od tańców klasycznych i towarzyskich. Kolejnym elementem jest brak charakterystycznych kroków i figur.

Rodzaj buntu czy prawdziwa pasja

Rodzaj buntu czy prawdziwa pasja

Można powiedzieć, że ten komu nie udało się w tańcach towarzyskich szuka pociechy w ramionach breakdance. Nie jest to jednak prawda. Break ma swoje wymaganie i nie są one ograniczone jedynie do sprawności fizycznej. By ćwiczyć ten rodzaj tańca należy mieć określone predyspozycje psychiczny i być osoba bardzo twórczą. Całość choreografii zależy tu od inwencji tancerza więc mówienie o tym, że jest to coś mniej wymagającego niż inne rodzaje i tańca i w związku z tym gorszego jest błędem. Tańczenie breakdance nie jest łatwe. Ćwiczenia wymagają wiele czasu i samozaparcia. Ponadto nagrodą za dobrą choreografię jest podziw u obserwujących a to trudniejsze niż uzyskanie wysokich not jury konkursów towarzyskich. Zasadniczo reakcja publiczności jest trudniejsza do przewidzenia niż werdykt profesjonalistów kierujących się konkretnymi przesłankami. Taniec breakdance jest raczej przekazem i w ten sposób powinien być odbierany przez obserwujących. Tancerzowi powinno więc zależeć na wywarciu wrażenia na publice. Jeśli reakcja jest pozytywna a taneczne popisy wzbudzają zainteresowanie i podziw, tancerz osiąga sukces. Bezpośredni zwrot ku przeciętnemu odbiorcy jest również innowacją w zasadach obowiązujących w tańcu.

Nie potrafię tego zrozumieć

Nie potrafię tego zrozumieć

Przez wiele lat córka ćwiczyła taniec towarzyski. Wydawało mi się, że jest szczęśliwa i zadowolona. Brała udział w rożnych konkursach i odnosiła sukcesy. Wszystko się zmieniło po tym jak jej stały partner wybrał karierę u boku innej tancerki. Moja córka załamała się wtedy, tym bardziej, że partner swoim odejściem pozbawił ją całej pewności siebie. Zwątpiła, że ma jeszcze szanse w tańcu towarzyskim. Całymi dniami siedziała przed telewizorem i przestała w ogóle wychodzić z domu. Postanowiłam jej pomóc i znalazłam dla niej pracę instruktorki tańca w prowadzonej przez moja koleżankę firmie. Faktycznie po jakimś czasie córka otrząsnęła się z przygnębienia i nawet zaczęła wyglądać na szczęśliwą. Byłam z tego zadowolona i powoli zaczęłam przekonywać ją do poszukania innego partnera i powrotu do tańca zawodowego. W końcu tyle lat poświeciła na naukę, że szkoda byłoby zrezygnować z tak dobrze zapowiadającej się kariery. Córka nie zamierzała jednak powrócić do tańca towarzyskiego. Okazało się, że odnalazła nową pasję – breakdance. Na początku byłam zaszokowana taką zmianą. W breakdance brak tego stylu i klasy jaki ma taniec towarzyski. Poza tym nie przyszło mi do głowy, że moja delikatna córeczka może tańczyć jak mężczyzna.

Mówię do ciebie tańcząc

Mówię do ciebie tańcząc

Pierwszy etap tańca break polega na swoistej rozmowie tancerza z osobami patrzącymi. Ruch, gest i mimika są rodzajem obrazkowego monologu, w którym tańczący przedstawia siebie, swoje możliwości i pasje. Kolejne etapy to skomponowany przez tancerza indywidualny zestaw kroków i kombinacji tanecznych. Korzenie stylu breakdance, który narodził się w Bronksie sięgają wczesnych tańców plemiennych. Twórca tego stylu „odgrzebał” dawne tradycje i przeniósł je na grunt współczesny. Taniec breakdance zwany również break jest czymś pośrednim pomiędzy szeroko rozumianym tańcem a sztukami walki. Zawiera elementy jednego i drugiego. Brak jednak tutaj charakterystycznych dla innych stylów tańca obowiązkowych kroków. Tancerzy wyróżnia technika tańca i ubiór. Miłośnicy stylów Break przekonują, że ten taniec nie tylko różni się od innych brakiem sztywnych reguł ale jest swego rodzaju filozofią życia oraz manifestem wolności i niezależności. Na pewno wykonujące go osoby zasługują na podziw ze względu na wyjątkową sprawność fizyczną i zręczność jaką prezentują na parkiecie. Ich przekaz natomiast choć nacechowany sporą dawka uniwersalizmu, nie dla każdego bywa jasny. By zrozumieć o co chodzi należy mieć choćby nikłe pojęcie o kulturze hip-hop.

Własny styl w breakdance

Własny styl w breakdance

Każdy taniec powala wykonawcom realizować siebie na danym polu popisowym. W breakdance jeszcze bardziej stawiamy na te cele. Mimo, że omawiany taniec posiada szereg określonych ruchów oraz postaw, które można wykorzystać, to mile widziana jest każda inicjatywa samego tancerza. Taniec breakdance jest bowiem kreowaniem własnego stylu. Każdy może tańczyć wykonując ruchy, które rozumie i które chce wykonywać. Musi się z nimi wiązać się jakaś większa całość, jakaś historia, którą chcemy opowiedzieć. Nie ma zatem żadnego regulaminu, którego musimy się kurczowo trzymać. Wszystko jest zupełnie odwrotne , aniżeli ma to miejsce w przypadku tańców standardowych. Muzyka, strój, układ, wszystko to zależy jedynie od woli samego wykonawcy. Najważniejsza w tańcu breakdance jest dobra zabawa. Każdy uczestnik prezentujący swoje umiejętności nie robi tego z przymusu, ale z chęci podzielenia się swoimi pozytywnymi uczuciami. Dobrze bawić mają się także widzowie. Oni oceniają tancerzy oraz oni mogą próbować swoich sił na parkiecie. Tutaj nikt nikogo nie dyskwalifikuje, ani nie wyśmiewa. Tancerze breakdance stanowią zatem bardzo zżytą oraz dobrze współpracującą grupę młodych wykonawców. Jeżeli stawiamy na pozytywną formę spędzenia wolnego czasu zastanówmy się nad rozpoczęciem kursu tańca breakdance.

Obozy i kolonie a breakdance

Obozy i kolonie a breakdance

Od wielu lat wszelkie instytucje mające kontakt z dziećmi oraz młodzieżą w wieku szkolnym zajmuje się także organizacją im czasu wolnego w ramach ferii zimowych, czy wakacji letnich. Rodzice nie mogą sobie pozwolić na pozostanie ze swoimi pociechami w domach oraz zapewnienie im szeregu różnorodnych atrakcji. Zaczęto zatem korzystać z ofert wyjazdów kolonijnych oraz obozów. Zarówno krajowe, jak i zagraniczne wycieczki cieszyły się znacznym powodzeniem oraz zainteresowaniem. Przez wiele lat młodzież korzystała z tego typu rozwiązań z chęcią. Jednakże prędko okazało się, że każdy wyjazd jest bardzo do siebie podobny. Zmienia się miejsce docelowe, aczkolwiek cały proces organizacyjny wycieczki pozostaje taki sam. Dodatkowo wzrost możliwości podróżowania samodzielnie sprawił, że dzieci oraz młodzież nie są już zainteresowane samymi wyjazdami poznawczymi. Tego typu przedsięwzięcia realizowane są razem z rodzicami. Powoduje to konieczność poszukiwania przez organizatorów nowoczesnych rozwiązań. Jednym ze sposobów przyciągnięcia uwagi dzieci oraz młodzieży jest organizowanie wyjazdów obozowych połączonych z kurem tańca breakdance. Wielu zwolenników podobnego typu tańca, z powodu wielości obowiązków szkolnych, nie może sobie pozwolić na uczestnictwo w zajęciach odbywających się w roku szkolnym. Pozostają im zatem właśnie takie wyjazdy. Aby zaoszczędzić koszty obozy odbywają się w kraju i w niedalekiej odległości. Najważniejszym punktem są jednak zajęcia taneczne, które odbywają się dwa razy dziennie. Dzieci i młodzież zaczęły chętnie brać udział w tego typu zajęciach i wciąż chętnie decydują się na takie wyjazdy.

Najważniejsze zespoły breakdance

Najważniejsze zespoły breakdance

Rozwój form prezentacji w ramach tańca breakdance był możliwy dzięki ciężkiej pracy konkretnych zespołów muzycznych. To one torowały drogę tej oryginalnej metodzie prezentacji. Nie było to proste zadanie. Początki rozwoju tańca wywołały społeczne negatywne nastawienie. Trudno było zatem przekonać widzów do głębszego poznania prezentowanej przez nich sztuki. Z czasem jednak upór wykonawców dokonał znacznych zmian w tym zakresie. Wśród najważniejszych zespołów tanecznych breakdance nia można pominąć Rock Steady Crew. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawanych grup tancerzy amerykańskich. Do dziś darzona jest uznaniem oraz szacunkiem wśród samych artystów, ale także fanów omawianej formy tanecznej. Grupa ta odznaczyła się szerokim piętnem w wyznaczaniu kierunków rozwoju breakdance. Z jej dorobku korzystało później wiele zespołów muzycznych. W 1982 roku zorganizowana została również kolejna znacząca grupa tancerzy: New York City Breakers. Do grona tancerzy zaliczamy tutaj takie osobistości, jak: Flip Rock (Bobby Potts), Kid Nice (Noel Mangual), Action (Chino Lopez), Glidemaster (Matthew Caban), Powerful Pexter (Tony Lopez), Lil Lep (Ray Ramos), Mr. Wave (Tony Draughon), Icey Ice (Corey Montalvo).