Archive for the ‘taniec towarzyski’ Category

Breakdance w Polsce

Breakdance w Polsce

Jak w większości przypadków, tak i w tym, taniec breakdance przywędrował do Polski ze znacznym opóźnieniem czasowym. Z początku spotkał się z dość sceptycznym podejściem społeczeństwa, ale prędko okazało się, że może być doskonała firmą prezentacji siebie i zaczęto rozwijać umiejętności taneczne wszystkich zainteresowanych. Najważniejsza dla rozwoju tańca breakdance była grupa Be-Bop, która powstała w 1986 roku. stała się ona prekursorem oraz symbolem breakdance w Polsce. Zdobyła ona tytuł mistrza Polski podczas organizowanego, w Piotrkowie Trybunalskim, konkursu. Za jej przykładem ruszyło wielu młodych i utalentowanych tancerzy. Rozpoczął się wysyp zespołów tanecznych prezentujących swoje umiejętności. Niestety szybki sukces danej grupy artystycznej skończył się równie prędkim jej rozpadem. Na kanwie starego zespołu rozwinął się nowy twór artystyczny, to jest grupa Broken Steps. Nie wniosła ona jednak w rozwój breakdance znaczącego wpływu. W pogoni za nowinkami rozwiązań artystycznych oraz innowacyjnymi formami wyrazowymi na uwagę zasługuje grupa Scrap Beat. Był to włocławski zespół założony ora prowadzony przez Roberta Nieznańskiego. Przez długi czas stanowiła ona ideał rozwoju standardów breakdance. Każdy tancerz starał się dorównać danemu zespołowi oraz naśladowac proponowane przez nich rozwiązania taneczne. Grupa ta dokonała silnego przewrotu w rozwoju tańca breakdance.

Breakdance na świecie

Breakdance na świecie

Taniec breakdance posiada swoje korzenie w amerykańskich dzielnicach Bronx oraz Nowego Yorku. Nie od początku pomyślany był jako taniec. Właściwie nikt nie przypuszczał, że właśnie nim, się stanie i zostanie powszechnie rozpoznawaną sztuką wyrazu na świecie. Breakdance od początku istnienia był  zwyczajnym pokazem sił. Prezentowali dane ruchy członkowie rywalizujących ze sobą grup społecznych oraz gangów. Wykonywanie wszelakich gestów oraz kroków miało na celu przestraszenie przeciwnika oraz jego ośmieszenie. Do dziś na podobnej zasadzie działa większość nieformalnych ugrupowań młodzieżowych. Widać zatem wyraźnie, że taniec breakdance ma swój początek typowo kryminalny. Dopiero wykorzystanie poszczególnych elementów takiego zachowania przez Jamesa Browna pokazało, że można zamienić walkę w taniec. Na początku były to mało skomplikowane ruchy oraz prezentacje, które opierały się jedynie na wybranych elementach zachowania gangsterów. Wybrane figury nie mogły mieć zabarwienia niegrzecznego oraz niestosownego więc większość pokazów nie mogła zostać wykorzystana. Z czasem dopiero rozpoczęto pracę nad rozbudowaniem katalogu dostępnych figur oraz ruchów. Obecny kształt tańca breakdance zawdzięczamy dwóm grupom tanecznym: Rock Steady Crew i New York City Breakers. Oni dali podwaliny do dalszego rozwoju breakdance na całym świecie.

Victoria przyjmuje tancerzy breakdance

Victoria przyjmuje tancerzy breakdance

Wałbrzych zyskał na, chwilowej choć, popularności dzięki zorganizowaniu w galerii Victoria spotkania młodych artystów breakdance. Wystąpili w niej wszyscy laureaci wielu konkursów tanecznych oraz przedstawiciele breakdance cieszący się wielkim uznaniem społeczeństwa. Furorę zrobił występ grupy Tribal Team Poland, która zrzeszyła w swoim gronie same osobistości świata breakdance w Polsce. Grupę tą utworzono już w 2006 roku jako reprezentację Polski na światowych przesłuchaniach muzycznych breakdance. To podobna organizacja, jak reprezentacja Polski w różnorodnych sportach. Na co dzień każdy uczestnik działa na własnym polu zawodowym oraz tanecznym. Współpraca między nimi następuje przed ważnymi konkursami światowymi. Swoje zadanie dana grupa realizuje znakomicie i podbija kolejne kraje światowe prezentowanymi pokazami. Wśród uczestników pokazu tanecznego w Victorii odnaleźć mogliśmy, między innymi, Mariusza Bromirskiego o pseudonimie „Maniek”. Jako wielokrotny wicemistrz świata oraz Polski nie mogło go zabraknąć w tym przedsięwzięciu. Ponadto spotkaliśmy się z Rafałem Stępkowskim „Rafaelo”, który specjalizuje się w układach choreograficznych w tańcu breakdance. Wielu innych artystów również wzięło udział w prezentacji. Pokaz spotkał się z szeroki zainteresowaniem społeczeństwa, gdyż nieczęsto się zdarza, że mogą oni podziwiać wszystkie gwiazdy świata breakdance w tym samym miejscu i tym samym czasie.

Ubiory do tańca

Ubiory do tańca

Każdy taniec wiąże się z posiadaniem odpowiedniego ubioru tancerza. Do tej pory dominowały piękne oraz rozłożyste suknie balowe, które były wykorzystywane w tańcach standardowych. Dodawało to uroku całemu układowi tanecznemu. Suknia miała przykuwać wzrok oglądających widzów. Panowie wykonywali układy taneczne w strojach wieczorowych. Eleganckie fraki oraz muszki to podstawa dobrej prezentacji tancerza. Ocena nie polegała jedynie na klasyfikacji poszczególnych elementów układu tanecznego, ale także oceniano wygląd danej pary tanecznej. W tańcach latino dominowały stroje eleganckie, ale także skąpe i wabiące wzrok. Układy oparte na uczuciach miłosnych oraz pożądaniu powodowały konieczność pokazanie jak największej ilości części ciała tancerek. Obcisłe sukienki z dużą ilością cekinów oraz innych błyskotek podnosiły atrakcyjność samego tańca oraz wykonywanych kroków i ruchów. Panowie natomiast wykazywali większą dowolność w zakresie ubioru. Mogli stosować większe elementy elegancji, ale także mile widziana była swoboda codziennego ubioru. W tańcu breakdance nie ma ściśle określonych standardów odzieżowych. Dominują jednakże stroje typowo codzienne i użytkowe. Spodnie wykonane ze swobodnego materiału stały się jednak najlepszym rozwiązaniem, gdyż nie ograniczały możliwości ruchowych tancerzy. Zwykły codzienny t-shirt mógł być dowolnie dobrany przez artystę. Obuwie z gumową podeszwą zapewnia dobry kontakt z podłożem. No i oczywiście czapka. Czapki z daszkiem są standardowym elementem stroju tancerza breakdance.

Breakdance w domach kultury

Breakdance w domach kultury

Ostatnie lata pokazują, że organizacją wszelkiego rodzaju kursów tanecznych w zakresu breakdance interesują się także domu kultury.  Odchodzi się od przestarzałych form pracy z młodzieżą na rzecz nowych i cieszących się zainteresowaniem wychowanków. Oferowane zajęcia są częściowo płatne przez rodziców, a nie raz zdarza się, że SA one całkowicie darmowe. Powoduje to ogromne zainteresowanie wśród dzieci i młodzieży. Organizatorzy muszą borykać się z problemem zbyt małych sal oraz braku miejsc na przyjęcie wszystkich chętnych uczestników. Zajęcia dzielone są na poszczególne kategorie wiekowe oraz według stanu umiejętności. Prowadzenie lekcji powierza się wykwalifikowanym instruktorom. Działają oni najczęściej społecznie, ale zdarza się, że niektóre domy kultury są w stanie zaproponować im niewielkie wynagrodzenie. Wprowadzenie zajęć z zakresu breakdance spowodowało powrót domów kultury do łaski dzieci i młodzieży. Sprawia to, że drzwi do takich placówek ciągle się nie zamykają, a dzieci chętnie przychodzą do nich w czasie wolnym. Nastąpił zatem zdecydowany zwrot w realizowanych zadaniach oraz funkcjach domów kultury. Stało się to przyczynkiem do rozpowszechnienia założenia prowadzenia w placówkach młodzieżowych coraz szerszej oferty kursów tanecznych breakdance.

Breakdance doceniony przez Papieża

Breakdance doceniony przez Papieża

Za czasów Jana Pawła II każdy Polak bardzo przeżywał oraz przygotowywał się na przyjazd Papieża do kraju. Starano się go przywitać najlepiej, jak potrafiono oraz pokazać wszystko to, co w Polsce najpiękniejsze i najcenniejsze. Uroczystości powitalne oraz wszelkie uroczystości towarzyszące wizycie zawierały szereg elementów pokazów pieśni i tańca zespołów dorosłych oraz dziecięcych kraju. W końcu do głosu dopuszczono także breakdance. Sam pomysł stworzenia uroczystego pokazu nie przypadł do gustu gronu społecznemu. Wywołał z początku wiele kontrowersji oraz prób zmiany decyzji organizatorów. Breakdance nie był widziany jako taniec odpowiadający standardom papieskim. Poza tym w ogóle nie był uważany jako taniec. Upór organizatorów, jak i samych wykonawców doprowadził jednak do omawianego pokazu. Wzięli w nim udział najlepsi tancerze kraju mogący poszczycić się, w swojej karierze tanecznej, wieloma pucharami oraz osiągnięciami konkursowymi. Przyłożyli oni wszelkich starań, aby układ był najlepiej przygotowanym układem, jaki mogli wykonać. Po tym wydarzeniu nastąpił przełom. Taniec bardzo przypadł do gustu polskiemu Papieżowi, który lubiąc rozmawiać z młodzieżą publicznie ogłosił zadowolenie oraz uznanie dla tancerzy. To był ważny moment rozwoju breakdance, ponieważ skłonił ludzi do większego zainteresowania omawianą formą wyrazu.

Breakdance nawet na Litwie

Breakdance nawet na Litwie

Po raz pierwszy taniec breakdance pojawił się na terytorium Litwy około 1985 roku. spowodował od razu silne zainteresowanie społeczne oraz medialne. Wychodził znacząco poza ramy rozumianego do tej pory tańca. Pisano o nim we wszystkich gazetach codziennych, ale także w innych czasopismach tematycznych. W tym okresie, mieszkańcy Litwy bardzo potrzebowali takiej odmiany oraz nowości. Chętnie uczestniczyli w organizowanych pokazach oraz brali udział w proponowanych zajęciach tanecznych. Faza euforystycznego nastawienia do tańca breakdance bardzo szybko uległa zmianie. Już po roku czasu okazało się, że państwo podjęło kolejne działania wojenne i większość mężczyzn powołana została w szeregi armii. Grupy taneczne uległy rozpadowi, a szkoły pozostały bez wykwalifikowanych trenerów. Trzeba było zapomnieć o dalszych planach rozwojowych w zakresie breakdance. Reaktywacja tańca mogła nastąpi i nastąpiła po upływie kolejnych 10 lat. Powrót okazał się jednak jeszcze większym sukcesem. Breakdance dotarł do wszystkich miejsc w kraju. Uspokojenie sytuacji politycznej kraju spowodowało, że oprócz prowadzenia zajęć oraz organizowania pokazów tanecznych rozpoczęto również działania w zakresie tworzenia ogólnodostępnych konkursów artystycznych. Z początku takie turnieje miały nieoficjalny charakter oraz przeznaczone były dla bardzo wąskiego grona reprezentantów. Niemniej jednak i one cieszyły się szerokim uznaniem. Do dziś pozostał znany i popularny turniej „Top Fint”. Podczas tej imprezy możemy podziwiać wiele zespołów rywalizujących miedzy sobą w danym zakresie. Pokazują oni poszczególne elementy podstawowe, ale także wypracowują nowe techniki, które potem rozpowszechniane są także na inne tańce.

Pokazy sił tanecznych

Pokazy sił tanecznych

Taniec breakdance jest tańcem ludzi i dla ludzi. Tak określają go sami wykonawcy oraz tak widzą go oglądający. Tancerzom nie zależy na wybitnych osiągnięciach, czy wygranych konkursach. Najważniejsze staje się być to, aby dobrze bawili się sami tancerze, lecz także widzowie oglądający pokaz. Nie oznacza to jednak, że nie panuje między poszczególnymi wykonawcami nutka rywalizacji. Oczywiście, że tak. To jak najbardziej popularne zjawisko, które występuje wszędzie tam, gdzie spotykają się przedstawiciele jednej grupy wykonawców. Tancerze breakdance wymyślili jednak swój sposób na rywalizację. Uskuteczniają własne pokazy i prezentacje, a sędziami stają się ich widzowie. W ramach sprawdzenia sił stają naprzeciw siebie dwie grupy wykonawcze lub dwóch tancerzy, którzy na zmianę wykonują poszczególne triki taneczne. Można to określić jako swoisty pokaz sił. Ocena widzów opiera się na częstotliwości krzyków oraz klaskania. Im bardziej podoba się dana prezentacja, tym głośniej zachowuje się widownia. Takie zabiegi określane są wśród tancerzy formą „batelki”. Ponadto, w ramach rywalizacji tanecznych wyróżnić możemy tzw. „kółeczno” oraz „kontest”. Kółeczko polega na zaprezentowaniu każdego chętnego uczestnika wewnątrz okręgu utworzonego przez tancerzy. Udział w nim jest sprawą dobrowolną. Kontest natomiast skupia się na prezentacji tylko jednego, wybranego elementu tanecznego.

Nogi to podstawa

Nogi to podstawa

Wśród szerokiej gamy ruchów tanecznych stosowanych w tańcach breakdance wyróżniamy także kroki opierające się na użyciu naszych nóg. Można by rzec, że jest to jak najbardziej normalne, gdyż taniec z założenia dotyczył oraz dotyczy nóg. Wszelkiego rodzaju układy taneczne klasyczne oraz latino opierają się na nogach właśnie. W tym przypadku ruchy footwork nie są tożsame z tradycyjnym rozumieniem tego słowa. Nie są to kroki podstawowe, jakie wykonujemy w innych tańcach. Są to ewolucje wykorzystujące w swej konstrukcji nogi. Ruchy footwork wykonywane są najczęściej w pozycji przysiadu podpartego. To wszelkiego rodzaju zabiegi nóg oraz ruchy nóg, jakich dokonujemy w tej pozycji. Elementy footwork są też wykorzystywane w standardowych układach tanecznych. W nich mają za zadanie nadać wykonaniu indywidualny charakter. W tym przypadku stanowią podstawowy element konstrukcyjny całego układu. Najtrudniejszą czynnością wykonania ruchów jest ich płynność. Zachowanie ciągłości świadczy o technice i umiejętnościach danego tancerza. Nie wykonają ich amatorzy oraz początkujący adepci tej sztuki. Footwork jest przeznaczony dla wyższej klasy tancerzy breakdance. Do kategorii footwork zaliczamy: Six Step, Four Step, Three Step, Baby Love, C.C., Bounce C.C., Baby Swipes, Bicycle Pumps, Scrambles, Pretzel, Helicopter, Zulu Spin. Wszelkie ruchy footwork mają charakter naśladowniczy poszczególnych czynności, czy elementów przyrody. Oglądając taniec możemy określić co dany zabieg miał symbolizować.

Podłoga w breakdance

Podłoga w breakdance

Parkiet podczas wykonywania tańca breakdance stanowi bardzo ważny element wyposażenia. Na nim odbywa się szereg ewolucji tanecznych. Breakdance nie jest jedynie tańcem w pionie. Zazwyczaj zawiera wiele elementów wykonywanych w pozycji leżącej lub półleżącej. Podłoga zatem musi być płaska i bezpieczna dla tancerzy. Takie figury leżące nazywane są wśród tancerzy figurami drop, albo go down. Te słowa również pochodzą z języka angielskiego i oznaczają zejście na dół. Elementy drop wykonywane są najczęściej pomiędzy innymi kategoriami ruchów. Pozwalają nadać pokazowi tanecznemu unikalnego charakteru oraz płynnie przejść z jednego ruchu do kolejnej ewolucji. Stanowią zatem swoisty łącznik. Ich zastosowanie jest bardzo ważne. Poszczególne figury oraz kroki wykonywane w ramach danego układu tanecznego nie są jednorodne i nie stanowią, same w sobie, jednorodnej całości. Aby nasz taniec miał „ręce i nogi” trzeba zatem zastosować rozwiązania pośrednie nadające tę właśnie całość. Tutaj doskonale spisują się ruchy drop. Są nimi wszelkiego rodzaju obroty w pozycji skulonej bądź leżącej, ale także rzuty na plecy oraz rzuty na brzuch. Do kategorii ruchowej drop zaliczamy: Coin Drop, Half Swipe, Front Swipe, Back Swipe, Cross Swipe, Knee Drop, W, Cork Screw. Nazwy może trudne do opanowania i brzmiące niezwykle poważnie, aczkolwiek same ruchy nie stanowią dla tancerzy aż takiego problemy wykonawczego.