Taniec śmierci

Taniec śmierci

Taniec śmierci, czyli danse macabre. W kulturach pogańskich taniec kojarzył się głównie z uroczystościami pogrzebowymi, ale też kultem płodności i odrodzenia. W średniowieczu był tępiony przez kościół. Tańce śmierci w tym czasie najbardziej rozpowszechniły się w Hiszpanii i Szkocji. Taniec śmierci był jedną z najpopularniejszych alegorii w sztuce plastycznej literaturze średniowiecza. Przedstawienia obrazowały nam marność śmierci, trupy w stanie rozkładu toczone przez robactwo, żaby czy nawet węże porywające do tańca przedstawicieli wszystkich warstw społecznych. Na początku śmierć była ukazywana w dużym kontraście od człowieka, potem jednak zaprzepaszczono tą różnicę. W epoce baroku taniec śmierci odzyskuje popularność ze średniowiecza. W [Polsce w sztuce powstaje kilka dzieł z tym związanych: obraz, taniec śmierci znajdujący się w kościele Bernardynów w Krakowie, stiuki z Kaplicy Pana Jezusa w Tarłowie, Klasztor w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla, wszystkie pochodzą z siedemnastego wieku.

[Głosów:1    Średnia:4/5]

Kochani, jestem instruktorem tańca nie tylko z zawodu lecz także z prawdziwej, głębokiej pasji. Z całą pewnością wielu z Was kocha tę formę wyrażania siebie jednak zdaję sobie sprawę, że są wśród Was również tacy, którzy traktują go tylko jako chwilową formę rozrywki w wolny weekend. To właśnie te osoby chciałbym zachęcić do zagłębienia się w temat i odszukania w tańcu głębszego sensu. Taniec bowiem to piękny sposób na rozładowanie i wyrażenie rozmaitych emocji.
You can leave a response, or trackback from your own site.
error: Treść jest chroniona !!