Elliott Carter (ur. 1908) studiował w Harvard University u W. Pistona oraz w Paryżu u Nadi Boulanger. Jako autor baletów i muzyki orkiestrowej stanowi w muzyce amerykańskiej pozycję może najsilniejszą, dzięki odrębności języka dźwiękowego, wypracowanego w ciągu dość długiego okresu indywidualnego rozwoju — od neokla­ sycyzmu aż do stylu oryginalnego, własnego, o interesującej, mocno stężonej ekspresji. W r. 1936 pisze ...

John Cage(ur. 1912), uczeń Schónberga, Cowella i Varése’a, dał się poznaćjako autor dzieł na fortepian preparowany, twórca muzyki niezdeterminowanej oraz jako skrajny eksperymentator w dziedzinie psychologii odbioru. Ani jedno jego dzieło nie zyskało takiej sławy jak sama jego filozofia muzyczna. Od 1951 r. Cage zajmuje się techniką montaży dźwiękowych i szmerowych.   Utwory Cage’a powstają jako rezultaty impro­ wizacji formalnych ...

Podstawą realizacji utworu muzycznego jest — zdaniem Bouleza — sterowany przy­padek. Kompozycja nie jest tworem skończonym, a jej ostateczna forma nie jest formą, lecz rezultatem rozwoju dzieła (kompozytorzy chętnie przypominają tu angiel­ski termin work in progress). Jedną z dalszych konsekwencji tak pojętej formy jest tzw. available form, czyli forma, którą można dowolnie rozporządzać. W kompozycji Available Forms Earle Brown przerzuca ...

Słynny dyrygent, a okazjonalnie również pianista Leonard Bernstein (ur. 1918) jest twórcą zarówno programowych symfonii, jak i musicalów, wśród których West Side Story zdobyła duże powodzenie. Z innych dzieł Bernsteina na wzmiankę zasługują: / Symfonia „Jeremiah” (1944), Hashkivenu na głos kantora solo, chór i organy (1945), Symfonia „Age of Anxiety” na fortepian i orkiestrę (1949), napisany w ciągu miesiąca musical ...

Milton Babbitt (ur. 1916) znany jest w muzyce współczesnej jako kompozytor posłu­gujący się w twórczości matematyką. Bardzo wcześnie stosował technikę dodekafoniczną w swojej głównie kameralnej twórczości; następnie poprzez radykalny serializm (już w 1948 r. rozwinął własny system totalnej serializacji) przeszedł aż do muzyki elektro­nicznej, którą jako szef Columbia-Princeton Electronic Musie Center komponował w bardzo szerokim zakresie. Jest również autorem prac ...

George Antheil (1900—1959) zyskał po I wojnie światowej sławę eksperymentatora i uchodził za największe enfant terrible nowej muzyki. Sam siebie określał: „a bad boy of musie”, i był jednym z reprezentantów tzw. futuryzmu w muzyce. Działał wiele w Europie, gdzie dał się poznać jako ekscentryczny pianista i futurystyczny kompozy­tor, autor słynnego Ballet mécanique (1927). Pisał utwory, w których przejawiają się ...

Jazz Nie bez znaczenia był wpływ jazzu na muzykę europejską. Jazz powstał jako konglo­merat elementów europejskich i afrykańskich. Czarni niewolnicy przyjęli z muzyki poważnej melodie pieśni kościelnych oraz elementy europejskiej i amerykańskiej muzyki marszowej i rozrywkowej. Dzięki witalności Murzynów i ich niewyczerpanej fantazji rytmicznej powstał jazz, muzyka o łatwo uchwytnej melodyce, na której podłożu (lub na podłożu jej harmonii) improwizowano ...

Dzieje muzyki nie stanowią monolitu. Istnieją obszary, na których muzyka rozwijała się bujnie; istnieją też tereny, na których kultura muzyczna niemal się nie zmieniała; istnieją wreszcie miejsca na świecie, w których zachowały się jormy muzykowania tak proste, prymitywne, że na ich modelu buduje się sądy o początkach muzyki. Zazwyczaj traktujemy jej historię jako dzieje przemian. Muzyka europejska przechodziła takie przemiany, ...

Muzyka ma bardzo duży wpływ na człowieka. W zależności od jej rodzaju uspokaja nas albo pobudza. Praktycznie każdy z nas słucha muzyki wszędzie, gdy tylko wstanie włącza radio i przygotowując się do pracy słucha muzyki, jedziemy samochodem także słuchamy muzyki. Natomiast bardzo relaksująca spokojna muzyka słuchana wieczorem, uspokoi i ułatwi nam zaśniecie. Dźwięki muzyki wykorzystuje się w rożnych rodzajach terapii, ...